رابطه بین سطح HDL و LDL کلسترول با حوادث قلبی عروقی
ساعت ۱٠:٠۱ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱٠ اسفند ۱۳۸۸  کلمات کلیدی:

رابطه بین سطح HDL و LDL کلسترول با حوادث قلبی عروقی


دورنما
 سطح HDL (لیپو پروتئین با دانسیته بالا) کلسترول، رابطه معکوسی با وقوع حوادث قلبی عروقی داشته و پیش بینی کننده محکم حوادث قلبی-عروقی می باشد، گرچه در مورد سطوح پایین LDL (لیپو پروتئین با دانسیته پایین) این همراهی کاملاً روشن نشده است.
مطالعات جمعیتی مکرراً نشان داده که سطح HDL عامل پیشگویی کننده قوی و معکوس در بیماری های قلبی می باشد. در مطالعات فرامینگهام سطح HDL کلسترول در مقایسه با LDL ریسک فاکتور مهم تری در بیماری های قلبی ذکر شده است. در یک تحلیل انجام شده از چهار مطالعه بزرگ در این زمینه نتیجه گرفته که هر 1mg/DL افزایش درHDL همراه با کاهش 3-2 درصدی از وقوع بیماری های قلبی-عروقی می باشد.
در آزمون های مداخله ای که از استاتین ها برای کاهش LDL استفاده می کردند. کاهش اساسی حوادث قلبی عروقی در گروه تحت درمان با استاتین ها دیده شد و همچنین میزان کاهش حوادث وابسته به میزان کاهش LDL می باشد. چنانچه هر 40میلی دردسی لیتر کاهش LDL باعث کاهش 24درصدی حوادث عمده قلبی عروقی می شود. اگرچه در این آزمون خطر اساسی در افراد باقی می ماند که دلیل آن می تواند به این صورت باشد که حتی در طول درمان با استاتین ها سطح پایه HDL کلسترول، پایین می ماند و این خود خطر را بالا می برد بنابراین این مسئله تأیید می شود که HDL باید به عنوان یک هدف درمانی مستقل از کاهش LDL در نظر گرفته شود.
 روش ها
 مطالعات [1]TNT  به صورت راندوم، دوسوکور و lوازی انجام می شود و ارتباط بین وقوع مکرر حوادث قلبی عروقی و سطح HDL را در یک جمعیت بیمار قلبی که با استاتین ها درمان می شوند نشان می دهد و همچنین ارتباط این حوادث را در زمانی که سطح LDL به زیر 70میلی گرم و بر دسی لیتر کاهش می یابد مورد بررسی قرار می دهد.
افراد واجد شرایط در این مطالعات مردان و زنانی در سنین بین 75-35 سال با بیماریهای سابقه انفارکتوس قلبی، سابقه آنژین مکرر با مدارکی دال بر بیماری های
عروق کرونر،
اترو اسکلروتیک قلبی یا سابقه revascalavization می باشد.
استثنای مهم در افرادی است که به استاتین ها حساسیت دارند یا در بیماری های کبدی فعال نفروز، حاملگی، ریسک فاکتورهای کنترل نشده برای بیماری های قلبی، بیماری قلبی که اخیراً اتفاق افتاده یا انجام revascalavization در ماه اخیر، نارسایی احتقانی قلب سطح کراتین کینار بیش از شش برابر طبیعی و هرگونه کانسر غیر پوستی، ملانوم بدخیم و بیماریهای تهدید کننده حیات و درمانهای ایمونوساپرسیو.
پروتکل مطالعات
در اسکرینینگ هرگونه تجویز پیشگیرانه داروهای تنظیم کننده چربی خون قطع می شود و تمامی افراد یک دوره 1 تا 8 هفته ای بدون درمان را تجربه می کنند (یک هفته برای کسانی که اصلاً دارو مصرف نمی کردند و هشت هفته برای کسانی که قبلاً دارو مصرف می کردند) برای اطمینان از اینکه در تمام موارد سطحLDL متناسب با دستوالعمل رایج باشد بیماران با LDL 250-130 میلی گرم بر دسی لیتر و سطوح تری گلیسیرید (TG) 600 میلی گرم بر دسی لیتر موارد، یک دوره 8 هفته ای 10 میلی گرم آتورواستاتین در روز درمان می شوند. بعد از اتمام دروه پایه افراد با LDL کمتر از 130 میلی گرم بر دسی لیتر به طور تصادفی برای درمان دوسوکور با 80-10 میلی گرم آتورواستاتین پیشنهاد می شوند.
تحلیل آماری
برای این مطالعه 9770 مورد آزمایش در آزمون TNT بر اساس سطح HDL کلسترول شان در ماه سوم درمان دوسوکور به پنج دسته طبقه بندی شدند و خصوصیات بالینی این پنج گروه بیمار با هم مقایسه شد.
مدل کوکس مدل مناسبی برای پیش بینی پنج ساله خطر حوادث عمده قلبی عروقی در رابطه با سطح HDL درسومین ماه درمان می باشد. متغیرهایی که در این تحلیل در نظر گرفته شده جنس و سن مصرف دخانیات، شاخص توده بدنی، فشار خون سیاستولیک، سطح گلوکز ناشتا، سطح LDL کلسترول، سطح تری گلیسیرید، وجود تاریخچه دیابت، انفارکتوس میوکارد و هیپرتانسیون می باشد.
نتیجه
خصوصیات بنیادی و سطح چربی افراد مورد آزمایش در پنج گروه در جدول شماره 1 نشان داده شده است. گروه با بالاترین سطح HDL مسن تر هستند و بیشتر آنان مونث و لاغرتر از گروه های با HDL پایین تر می باشند و میزان مصرف دخانیات در گروه اول کمتر دیده می شود یا اصلاً وجود ندارد. موارد با HDL بالاتر در طول درمان (سه ماهه) با آتورواستاتین غلظت بالاتری از اپولیپوپروتئین A (یک جزء سازنده HDL) و تری گلیسیرید پایین تری دارند. غلظت آپولیپوپروتئینB با افزایش سطح HDL به آرامی کاهش می یابد. در سطوح پایینHDL شیوع دیابت دو برابر می باشد.
حوادث قلبی عروقی بر اساس طبقه بندی سطح HDL
پیش بینی پنج ساله خطرات حوادث قلبی عروقی برای هر گروه از پنج گروه طبقه بندی شده در آزمون TNT تعیین گردید.
در مدل univariate میزان حوادث در بالاترین سطح HDL نسبت به پایین ترین سطح 40درصد کاهش پیدا کرد و HDL بالا به عنوان یک پیشگویی کننده مهم حوادث در نظر گرفته شد. وقوع حوادث از 95درصد در پایین ترین گروه به 1/7درصد در بالاترین گروه کاهش پیدا کرد (شکل1.A)
نسبت بین HDL و حوادث قلبی عروقی در دو گروهی که آتورواستاتین 10 و 80 میلی گرم مصرف می کردند نیز مقایسه شد. در گروهی که آتورواستاتین 80 میلی گرم در روز دریافت می کردند، می گردند حوادث قلبی عروقی به طور مشخص کمتر دیده شد (شکل B.1).
نسبت کلسترول توتال و LDL کلسترول به HDL کلسترول
نسبت LDL به HDL نیز عامل پیشگویی کننده مهم حوادث قلبی عروقی می باشد. میزان حوادث در مواردی که کمترین نسبت وجود دارد 8/5درصد بوده که در واقع نصف مواردی می باشد که بیشترین نسبت LDL به HDL وجود دارد.
در مواردی که بالاترین نسبت LDL به HDL وجود داشت خطر بزرگتری از حوادث قلبی عروقی آنان را تهدید می کرد. در مورد کلسترول توتال نیز این نسبت وجود داشت. در یک مدل چند متغیری هر dlit/1میلی گرم بر دسی لیتر افزایش HDL منجر به کاهش 1/1 درصدی حوادث قلبی عروقی گردید.